Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




Redactioneel Waardenwerk 80 voorjaar 2020

Anderhalf jaar geleden hebben wij aangekondigd dat wij de omvang van het redactioneel drastisch zouden gaan inperken. Het werd namelijk steeds maar langer, mede omdat we de informatie over de opzet en inhoud van de verschillende inleidingen bij de verschillende themadelen, ook goeddeels in het redactioneel opnamen. Dat was dus eigenlijk dubbelop en daar wilden we mee stoppen. Dat ferme voornemen hebben wij enkele nummers volgehouden, maar daarna is de omvang van het redactioneel opnieuw flink gaan groeien. Dat willen we eigenlijk niet, vandaar dit keer een nieuwe poging om een kort redactioneel te schrijven.

 

Voordat ik de inhoud van de themadelen in dit nummer beknopt zal omschrijven, wil ik eerst nog een gedachte delen die mij de laatste jaren vaker bezoekt. Het gaat om de vraag hoe het toch kan dat ik gewoon doorga met allerlei kleine bezigheden en beslommeringen, zoals een korter redactioneel maken, alsof er niets aan de hand is in de wereld en alles ‘gewoon’ doorgaat. Ik ben me ervan bewust dat er allerlei ecologische tijdbommen aan het tikken zijn, en deels ook al zijn afgegaan. Ik besef ook dat op allerlei plekken op aarde grote aantallen mensen in uitzichtloze ellende verkeren. Hetzelfde geldt voor de vele levensvormen die zuchten onder de tijdelijke dominantie van de menselijke soort op de planeet, of er al definitief de brui aan hebben gegeven, omdat de aarde onleef baar is geworden voor hen. Ondanks dit alles lijkt het gewone leven hier in de lage landen grotendeels door te gaan langs de gebaande paden, alsof er niets aan de hand is. En dat klopt niet: er is heel veel aan de hand. Net als vele anderen heb ik het gevoel dat het zo niet lang door kan gaan, het gevoel dat we aan het einde van een tijdperk aan het raken zijn. Wat daarna komt is ongewis, maar draagt in ieder geval grote dreigingen in zich. Wat is dan het goede om te doen, als klein mens in het licht van deze immens grote problemen?

Veel van wat ik doe lijkt futiel wanneer dergelijke gedachten bij mij opkomen, inclusief het werken aan dit tijdschrift. Ik probeer dat gevoel niet te verdringen, maar mee te dragen en uit te houden. Niet alleen omdat het denk ik terecht en passend is om bedrukt te zijn door de mondiale toestand, maar ook omdat het onder ogen zien van reële dreigingen en het uithouden van de zwaarte daarvan, een belangrijke vorm van waardenwerk is. Dat ‘draagwerk’ biedt de mogelijkheid om niet samen te vallen met het duistere toekomstbeeld van een mensheid die zichzelf naar de knoppen helpt, en opent daarmee ruimte voor het besef dat wij mensen ook andere vermogens in huis hebben, relationele vermogens, die harder nodig zijn dan ooit. Wij hebben ook het verlangen en deels ook het vermogen om goed gezelschap te zijn voor andere mensen en voor andere levensvormen. Daarin kunnen we een eigen zin en verbinding vinden, met anderen en met onszelf, voorbij het moderne fantasma van de onbegrensde groei en de maakbare vooruitgang. De vraag is dan wat ons kan helpen om dat krachtige fantasma stapje voor stapje los te laten en te leren beter gezelschap te worden voor anderen en voor onszelf ?

Dat is een grote vraag met een radicale horizon. Marc Swilling spreekt in dit verband over ‘radicaal incrementalisme’. Over kleine stapjes hier en nu met een radicale horizon, die je af en toe in goed gezelschap kunt zetten in je eigen leven en werken, stapjes die getuigen van het krachtige verlangen naar een andere toekomst en die de mogelijkheid daarvan even doen oplichten.

Lees verder op p. 3 van nummer 80 van Waardenwerk of bekijk hier het hele nummer. Nog geen abonnee?  Klik hier








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:
Om spam tegen te gaan dient u het onderstaande hokje aan te vinken en moet u mogelijk een vraag beantwoorden.

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.