Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




Helderheid in Complexiteit

Professionals liggen tegenwoordig enorm onder een vergrootglas. Als er iets fout gaat moet er een schuldige gevonden worden. Wanneer er zich bijvoorbeeld weer een familiedrama afspeelt dan is de eerste collectieve reflex, breed uitgemeten in de media: wie heeft er gefaald?

De jeugdzorg, de politie, de buren die al lang iets vermoedden maar het niet meldden, de reclassering, de tbs-kliniek die de dader net weer op proefverlof vrij heeft gelaten. Iemand moet de schuld krijgen. We kunnen er niet mee leven dat het antwoord op de vraag naar de oorzaken, bestaat uit een complexe samenloop van omstandigheden, dat velen er een aandeel in hebben, maar niemand de volledige schuld kan worden toegewezen. Dit gebeurt in de politiek, in de media bij maatschappelijke gebeurtenissen, in organisaties en in ons persoonlijke leven. In onze poging betekenis te geven aan wat er gebeurt – en aan onszelf – maken we logische verhalen waarin we er niet aan ontkomen de werkelijkheid te reduceren en te fragmenteren.

Jaren geleden hoorde ik de vraag: ‘als alles met alles is verbonden, wie is er dan nog verantwoordelijk?’ Deze vraag is sinds het horen ervan niet meer weg gegaan uit mijn denken en regelmatig steekt ze de kop op. Zoals nu bij het schrijven van dit artikel. Deze vraag confronteert mij enerzijds met het idee dat de dingen samenhangen, elkaar beïnvloeden en ook al zien we het niet direct, voortdurend met elkaar communiceren en interacteren. Anderzijds wijst deze vraag mij op een menselijke behoefte om oorzaak en gevolg te begrijpen en te kunnen verklaren wie er schuld heeft en aangesproken moet worden bij problemen. In deze voortdurende pogingen tot begrijpen delen we de werkelijkheid in onze perceptie op in stukken. Dat leidt tot een gevoel van controle en overzicht, maar we verliezen ook iets. Wat er dan precies verloren gaat en wat we kunnen doen om dat in beeld te brengen zijn vragen die mij bezighouden in mijn werk.

Peter Rombouts

Lees verder op p. 63 van nummer 76 van Waardenwerk. Nog geen abonnee? Klik hier.

Lees het artikel via deze pagina








Reacties op dit artikel:


fons elders
01 mei 2019 - 14:09


***
‘Is ons ‘ik’ meer dan een slim verzinsel?’

David Elders
Begrafenisondernemer

O.F.: Wat is de zin van ons leven?
D.E.: Echt niemand op aarde weet daar het antwoord op…
Fundamentele zekerheid valt niet te geven.

O.F.: Maar wat is voor u de zin?
D.E.: Ik weet het echt niet…

O.F.: Hoe komt het dat de mens zo in het duister tast over die zinvraag?
D.E.: Het begint ermee dat onze waarneming van de werkelijkheid zo beperkt is…

O.F.: Wat betekent dat voor de vraag naar de zin van het leven?
D.E.: Dat betekent dat het, net als de vraag naar het geloven in God, telkens een kwestie van definitie is…

O.F.: Heeft het leven wellicht geen zin? Of weet u dat ook niet?
D.E.: Waarom zou het geen zin hebben?

O.F.: Omdat we worden geboren en doodgaan zonder dat het een duidelijk doel dient.
D.E.: Dat geldt niet alleen voor mensen, maar ook voor planten en dieren. En voor de aarde zelf, die gaat ook een keer dood….
Participeren in die beweging zou de zin kunnen zijn.

O.F.: Zonder dat u weet waartoe die beweging dient?
D.E.: Ik veronderstel dat het nergens naartoe gaat – ik zou niet weten wat voor ‘naartoe gaan’ er zou kunnen zijn.

O.F.: Geeft omgaan met de dood zin aan uw leven?
D.E.: Zeker

O.F.: Plezier?
D.E.: Ja, hoe gek dat ook klinkt…Het is altijd een intense ervaring…
In de jaren negentig werd er nog echt over gezwegen.

O.F.: Is dat nu anders?
D.E.: Ja. Destijds…nadruk…op jong, mooi en succesvol…

O.F.: Bent u veranderd door de jarenlange, dagelijkse omgang met de dood?
D.E.: Het grootste effect is denk ik dat ik geneigd ben problemen te bagatelliseren in de trans van: ’Het kan altijd nog erger.’

O.F.: Behoort leven na de dood tot de mogelijkheden?
D.E.: Er is absoluut leven na de dood, want dood is ook leven…De grens tussen wat wel en niet leeft, is alweer een kwestie van definitie…
Misschien zijn zij (bacteriën) veel meer ‘ik’ dan wat we daar doorgaans onder verstaan.’

O.F.: Het niet-weten kenmerkt ons?
D.E.: Zeker.

O.F.: Is uw punt vooral dat we bescheiden moeten zijn?
D.E.: Inderdaad. Wij mensen zijn zeer onbescheiden, zie de plek die we in de natuur in denken te kunnen nemen…
Het leven is een op wederkerigheid gebaseerd systeem.

fons elders
01 mei 2019 - 14:02


gesprek Obbe Fokkema Volkskrant 29.4.2019 met David Elders, uitvaartondernemer, munt uit door 'helderheid en complexiteit'.
Resumé: fons elders


O.F.:


Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:
Om spam tegen te gaan dient u het onderstaande hokje aan te vinken en moet u mogelijk een vraag beantwoorden.

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.