Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




Gemengde scholen wijzen de weg naar de toekomst!

Als we willen weten hoe de toekomst van de pluralistische samenleving er uitziet, dan dienen we onze oren bij de kinderen, leerkrachten en ouders van gemengde scholen te luisteren leggen. Dit is de boodschap die wij beluisteren in een artikel over de Amsterdamse Indische Buurtschool dat in De Volkskrant van 7 november 2018 verscheen. Een van de ouders die in dit artikel aan het woord komt, zegt: ‘Ik heb op deze gemengde school geleerd dat dat je soms verder dan de oppervlakte moet kijken naar wat we gemeen hebben, en dat is heel veel.’

Wie deze uitspraak vergelijkt met de gelekte uitspraken die onze minister van buitenlandse zaken Stef Blok op 19 juli 2018 deed over het mislukken van de zogenoemde ‘multiculturele samenleving’ en de zogenoemde ‘failed state Suriname’, beseft dat er in het denken over die zogenoemde multiculturele samenleving een grote diversiteit van ideeën en opinies bestaat. Het krachtenveld is divers en er zijn vaak strijdige belangen. Gelukkig zijn er niet alleen de landelijke politici, maar ook de leerkrachten, ouders en kinderen op gemengde scholen die ons voorleven hoe mensen uit verschillende culturen vreedzaam kunnen samenleven en hoe zij gezamenlijk een gedeelde wereld kunnen bouwen. Van een multiculturele samenleving, waarin culturen naast elkaar leven, elk op hun eigen culturele eilandje – het systeem van verzuiling heeft aan dat idee van culturen naast elkaar bijgedragen – zijn we de laatste decennia naar een interculturele samenleving gegroeid, waarin de culturen juist voortdurend op elkaar inwerken en heel concreet de levens van mensen vanuit een complexe pluraliteit van verhalen, beelden en tradities bepalen.

De gelekte opmerkingen van Stef Blok zijn minder incidenteel dan op het eerste gezicht lijkt. Hij staat in een lange traditie van politici die zich met het failliet van de multiculturele samenleving hebben beziggehouden. Sinds VVD-voorman Frits Bolkestein begin jaren negentig van de vorige eeuw de aanzet gaf tot het grote debat over de grenzen van de multiculturele samenleving, hebben tal van (ook sociaaldemocratische) politici, opiniemakers en wetenschappers hun zorgen uitgesproken over de toestroom van migranten. Vanaf Bolkestein tot Baudet worden vooral de problemen en gevaren van de pluralistische samenleving benoemd. De opmars van Fortuyn rond 2000, het electorale succes van de PVV van Geert Wilders in 2010 en de groei van Forum voor Democratie vanaf 2015 laten zien dat deze zorgen over migratie en integratie breder in de samenleving gedeeld worden dan op het eerste gezicht lijkt. Terwijl er nog altijd een grote druk op ons wordt uitgeoefend om ons politiek correct uit te drukken, lijkt de volksmond te zeggen: ‘Migratie, okay, maar dan niet te veel, en als ‘ze’ komen, moeten ze zich aanpassen aan ‘ons’.’ Maar als je doorvraagt, kan niemand je zeggen wat nu de identiteit van dat ‘ons’ is, noch van die ‘anderen’ die binnenkomen. Logisch, want identiteiten zijn geen vaste, voorgegeven grootheden, we zijn er voortdurend naar op zoek. We moeten onszelf opnieuw uitvinden in het ‘land van aankomst’, zoals Paul Scheffer Nederland een paar jaar geleden noemde, we moeten opnieuw zoeken naar wie we zijn, wij, die er al waren, en zij, de nieuwkomers.

Lees het artikel verder via deze website. Nog geen abonnee? Klik hier.








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:
Om spam tegen te gaan dient u het onderstaande hokje aan te vinken en moet u mogelijk een vraag beantwoorden.

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.