Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




KUNST EN ZORGETHIEK - Esthetiek en zorgethiek: ruimten voor vitaliteit

De tentoonstelling Heelmeesters is – ik citeer – ‘een platform voor zowel kunstenaars als de Heelmeesters. In een tijd waarin zowel kunst als gezondheidszorg onder druk staan is dit project positief en inspirerend. De interpretaties van de kunstenaars kunnen aanzetten tot andere inzichten op dilemma’s binnen de heelkunde’.

In ons werk als Utrechtse zorgethici zoeken we ook naar inzichten en wel een heel specifiek soort inzicht. We vragen ons namelijk af wat goede zorg is. We zijn niet zo geïnteresseerd in algemene uitspraken, maar meer in het goede dat betrekking heeft op een bepaalde plek of situatie. We beginnen onze zoektocht naar dat goede meestal bij het herkaderen van wat we denken dat het probleem is. Het nauwkeurig bevragen en, indien nodig, herkaderen van het probleem (of ‘concern’ waar we ook wel van spreken) is een belangrijke stap in ons werk. De zorgethiek kun je beschouwen als een ruimte die wordt benut om te ‘ontkaderen’ en weer te ‘herkaderen’. Daarmee bedoel ik, dat we problemen, manieren van werken, denken, zijn, in de zorg niet als vanzelfsprekend aannemen en laten, maar we ze kritisch bevragen en denken vanuit een ander perspectief dan de meesten van ons gewend zijn. Via een soort meervoudig vergrootglas – zoals je ook wel eens bij de opticien ziet – denken we een aantal belangrijke concepten, zoals ‘lichamelijkheid’, ‘macht en asymmetrie’, ‘kwetsbaarheid’, ‘routineuze praktijken’ of ‘affectiviteit’. En we ‘denken’ ze niet alleen: we werken er ook in alledaagse zorgpraktijken mee, om ze nog diepgaander te begrijpen. Hoewel de metafoor van de opticien niet helemaal op gaat – de letters die je in de kamer van de opticien ziet zijn immers statisch en zorgpraktijken zijn dat allerminst – helpt de metafoor wellicht om de zorgethiek als ‘interpretatief kader’ te zien met een multifocale lens. Afhankelijk van waar je in een zorgpraktijk staat en af hankelijk van hoe je daarin staat, neem je waar. Neem bijvoorbeeld de situatie waarin een verpleegkundige een kamer van een patiënt binnenloopt, in een flits ziet dat hij niet lekker ligt, erop af stapt en zijn kussen wat beter onder de rug duwt, zónder het aan de patiënt te vragen. Wat gebeurt daar volgens de zorgethiek? Is dat goede zorg?

 

Merel Visse

Lees verder op p. 31 van nummer 68 van Waardenwerk. Nog geen abonnee? Klik hier.








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.