Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




FILOSOFIE VAN DE WAANZIN - Kritieken van de psychiatrische rede

Er bestaat een op het eerste gezicht oppervlakkige analogie tussen tijd en waanzin die de naam draagt van Sint Augustinus - de kerkvader, theoloog en filosoof uit de vierde eeuw na Christus. Als deze zich in zijn Bekentenissen over de vraag buigt, wat tijd is, merkt hij op dat 'wanneer maar niemand het me vraagt, ik het weet; maar wanneer iemand me vraagt het uit te leggen, ik het niet weet.'

Vervangen we in Augustinus' vraag nu 'tijd' door 'waanzin', dan kan ons niet ontgaan dat de erop volgende verzuchting niets aan waarheid inboet. Tijd en waanzin zijn beide grensfenomenen die zich beide wezenlijk tegen al onze pogingen verzetten om ze in begrippen te vangen. De grens waarvan? Die van het discursieve denken en kennen, van de rede zelf. Dat maakt waanzin tot een probleem van de rede: een filosofisch probleem.

Grenzen trekken

In het tijdperk van de moderne psychiatrie - en in het bijzonder dat van de DSM - is het geen Spielerei om met filosofie te schermen. Dat heeft alles te maken met de statistische rede van de Manual. Aangezien die het begrip van psychische stoornissen beperkt tot correlaties tussen symptomen, ziet ze, omgekeerd, af van de theoretische verklaring van de oorzaken van die stoornissen. 

 

Mark Leegsma

Lees verder op p. 53 van nummer 69 van Waardenwerk. Nog geen abonnee? Klik hier.








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.