Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




CONFERENTIE AMOR COMPLEXITATIS - Hoe te getuigen van het gebroken zelf?

Als je niet iedere dag in je ziel roert, dan vries je dicht- deze dichtregel van Gerrit Krol, door Harry Kunneman in Amor Complexitatis geciteerd in zijn artikel over Rutger Kopland, lijkt me perfect op de auteur zelf toepasbaar. Want als Kunneman’s vele boeken en artikelen van de laatste 30 jaar iets duidelijk maken dan is het wel dat hij theoretisch en praktisch constant aan het roeren was – in zichzelf, in anderen, in de humanistieke praktijk, en met name, in de filosofie en sociale theorie over de mens en zijn samenleven met andere menselijke en niet-menselijke diersoorten.

Dit roerig nadenken verliep daarbij middels verschillende vormen van wat Kunneman ‘leerzame wrijving’ noemt: met denkers en doeners, vrienden en vijanden, promovendi en professoren, en interne en externe bestaansknopen.

Mijn voorzichtige these is dat de interne drijfveer die zowel Ricoeur’s als Kunneman’s denken voorstuwt de wens is de ‘gebroken mens’ een vorm van zelf-bevestiging en zelf-affirmatie aan te reiken die dit zelf, ondanks al haar interne fissures, conflicten en inconsistenties in staat moet stellen weer voor ‘zich-zelf’ [in] te staan ‘met, en voor anderen, in rechtvaardige instituties’, zoals Ricoeur’s bekenste maxime luidt. Hierbij zijn de interne en externe breukvlakken, de spanning van onze lichamelijke en reflexieve meervoudigheid, het onafgestemde en het onophefbare, juist wat ons dwingt en/ of beweegt constant het gesprek met onszelf en anderen steeds opnieuw aan te gaan. 

Marc de Leeuw

Lees verder op p. 39 van nummer 70/71 van Waardenwerk. Nog geen abonnee? Klik hier.








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.