Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




INLEIDING - Euthanasie bij jongeren

Iedereen wil goed leven, maar als het einde toch onvermijdelijk nadert, dan (ook) bij voorkeur een goede dood. Maar wanneer is sterven goed te noemen. Als het onontkoombaar vanzelf gaat, zonder te veel lijden? Maar als het niet onontkoombaar vanzelf gaat, en er (veel) te veel lijden is? Eu-thanatos, eu-thanasie.

Sterven zou ook goed zijn wanneer verder goed leven niet meer mogelijk is of niet meer hoeft: het leven zou in het laatste geval dan voltooid mogen heten. Wat is echter goed leven en wanneer zou dat niet meer haalbaar of niet meer wenselijk zijn? Wie kan en mag daarover oordelen? Leef ik alleen voor en namens mezelf en mag en kan ik daarom besluiten mijn leven zelf te (laten) beëindigen? De wetgeving staat dat bij ons al niet toe, maar mag en kan een medeverantwoordelijkheid dan zomaar in handen van anderen worden gelegd? Dergelijke vragen lijken allemaal des te pregnanter te worden als het gaat om jongere mensen met een doodwens. Als dit nu echt 'trage' vragen zijn - zouden jongeren daar wellicht 'te snel' mee om gaan- te weinig vertraagd in en door de tijd, een tijd van leven? Of gaan wetgeving, onderzoek en maatschappelijke discussie over euthanasie en voltooid leven juist te snel voorbij aan problematiek die meer specifiek zou kunnen zijn voor jongeren?

Lees verder op p. 7 van nummer 69 van Waardenwerk. Nog geen abonnee? Klik hier.








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.