Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




DE NIEUWE GGZ: Naïef optimist of blijven bij een GGZ met gebonden handen?

In ‘Participatie en Herstel’ verscheen in het juni nummer een beoordeling van de Nieuwe GGZ beweging door Ed van Hoorn met een aanvullend editoriaal en congresbespreking van Jos Dröes.

De Nieuwe GGZ streeft naar een GGZ die beter in staat is om mensen te helpen. Ze voert hiertoe een maatschappelijke discussie over gewenste innovaties in de GGZ. En overigens, de term ‘innovatie’ heeft minder betrekking op de nieuwe ideeën (velen zijn al decennia bekend) maar om de (radicale) implementatie van deze ideeën. De Nieuwe GGZ heeft enkel oplossingen die we samen met elkaar bedenken en in praktijk brengen. Met betrekking tot deze discussie vormen de bijdragen in dit tijdschrift van Van Hoorn en Dröes waardevolle aanvullingen in de meningsvorming en de maatschappelijke discussie rond innovatie in de GGZ. En in de strategie om deze innovatie in de praktijk te brengen. Immers, mensen met een ernstig psychisch lijden zijn in Nederland (en ver daar buiten) niet goed af.

Het onderliggende thema van de inbreng van Van Hoorn en Dröes is of ‘iemand die psychisch lijdt beter af is buiten de GGZ’. Voor hen (en zonder te veralgemenen veel mensen uit de cliëntenbeweging) lijkt het antwoord eenduidig ‘ja’ te zijn. De psychiatrie is intrinsiek ongezond (ziek makend) en een hinderpaal voor herstel. Je kunt alleen buiten psychische hulpverlening herstellen. Voor anderen is het antwoord eenduidig ‘nee’ – alleen de curatieve psychiatrie kan menselijk lijden verminderen en de-psychiatrisering zal onmiskenbaar leiden naar verwaarlozing. Tussen deze uiteenlopende stellingen lijkt een soort domeinsplitsing in de maak: dat de psychiatrie zich terugtrekt in het curatieve domein (veel professionals dromen ervan) en het participatie en (persoonlijk) herstel domein overlaten aan cliënten en het maatschappelijk veld (de cliëntenbeweging beleeft hierin een Renaissance). Er is weinig geloof dat er enige winst te halen is om integraal op te trekken.

Om eerlijk te zijn worden wij ook wanhopig en denken dan dat de GGZ slechts door disruptie zal veranderen. Maar voorlopig kiezen wij er voor om naïef optimistisch te denken dat we na 40 jaar dromen (ja, oude wijn in nieuwe zakken) eindelijk werk maken van een maatschappelijk geïntegreerde GGZ. Het momentum hiervoor is nog nooit zo goed geweest. Het is dus gewoon te vroeg om het gedachtengoed van een integrale GGZ op te geven.

 

Philippe Delespaul, Michael Milo, Wilma Boevink en Jim van Os

Lees verder op p. 42 van nummer 66-67 van Waardenwerk. Nog geen abonnee? Klik hier.








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.