Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




DE NIEUWE GGZ: Gemopper en vooruitgang: de psychische zorg in een spagaat

Wie graag wil nadenken over de toekomst, wil mopperen over hoe het nu gaat, ideeën heeft over de classificatie van aandoeningen, of juist tegen classificatie is, of graag zijn of haar filosofische behoeften wil bevredigen – het maakt niet uit: in de psychische gezondheidszorg1 en de psychiatrie kun je echt je hart ophalen. Er is weinig consensus, wel veel betrokken mensen, waar inmiddels ook naast psychiaters, psychologen, verpleegkundigen of sociaal werkers ook (ex)cliënten of -patiënten en naastbetrokkenen toe worden gerekend. Zoveel onenigheid gaat helaas gepaard met een weinig vaste koers, een continue stroom voorstellen om de structuur van de sector te wijzigen en dat versterkt ook de ‘slechte pers’ die de sector aankleeft.

In dit artikel mopper ik driftig mee, maar tegelijkertijd breek ik er ook een lans voor een positieve insteek. Het is niet waar dat er zich de afgelopen decennia geen vooruitgang heeft voorgedaan, alleen – en dat is wel een zwak punt – is dat niet zichtbaar in epidemiologische kerncijfers. In de hiernavolgende alinea’s ga ik in op een paar thema’s die stagnatie bevorderen en progressie tegenhouden, maar waar mogelijk geef ik ook aan waar vooruitgang mogelijk is. Niet alleen maar als stip aan de horizon, maar als laaghangend rijp fruit. 

Stop met mopperen 
Dat de resultaten van de psychische gezondheidszorg, voor zover daar epidemiologische gegevens over zijn, niet echt vooruit gaan is bekend. Wereldwijd zien we geen gunstige ontwikkelingen in epidemiologische kerncijfers, zoals de incidentie en prevalentie van psychische aandoeningen en de behandelduur. Stigmatisering, vanuit de omgeving of door de betrokkenen zelf, houdt mensen ervan af op tijd hulp te vragen, en het hindert hen een hulpprogramma te voltooien. Wachten op hulp – zo die überhaupt beschikbaar is – verergert meestal het probleem. De suïcidecijfers zijn schrikbarend en ernstige psychische problematiek bekort, net als bij kanker, de gemiddelde levensduur.

 

Jaap van der Stel

Lees verder op p. 44 van nummer 66-67 van Waardenwerk. Nog geen abonnee? Klik hier.








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.