Waardenwerk
 Nieuwsbrief

Schrijf u in voor onze digitale nieuwsbrief en blijf op de hoogte!




| Meer
Rehabilitatie congres
[ advertenties ]




In dit eerste nummer van de vierde jaargang van Waardenwerk staan drie thema’s centraal: mantelzorg in Nederland; vragen rond duurzaamheid en het bevorderen van waardenwerk in organisaties. We openen met een actueel thema. Volgens een recent rapport van het Sociaal-Cultureel Planbureau zijn in ons land vier miljoen mantelzorgers actief. Meer dan zeshonderdduizend van hen verlenen zorg die langer duurt dan drie maanden.
Mantelzorg is vanzelfsprekend, zo roepen zelforganisaties, onderzoeksbureaus en de overheid in koor. Toch zijn er mantelzorgers die de zorg die ze verlenen helemaal niet vanzelfsprekend vinden. Het is tijd om de vanzelfsprekendheid te ontmaskeren als een self-fulfilling prophecy en de mantel uit te trekken.
Daar ligt ze weer op een kamer van de EHBO. Als ik haar zo zie liggen, is het nog maar een klein hoopje mens. De arts komt binnen en stelt zich voor: ‘Wat ik even met u moet bespreken is of u ervan op de hoogte bent dat uw moeder niet gereanimeerd zal worden mocht het misgaan.’ Ik zeg: ‘Dat weet ik, maar het is niet haar wens. Zij wil blijven leven zolang als het maar kan.
Veel beloven, weinig geven, doet geen gezin in vreugde leven Iedereen doet mee in de participatiesamenleving. Maar gaat dat ook op voor kinderen met een verstandelijke beperking en hun gezinnen? Astrid van der Kooij is moeder van een ernstig verstandelijk gehandicapte dochter en verkent de uitwerking van de decentralisaties in het sociale domein.
Goede smaak, smaakvervlakking en de noodzaak van het vage In dit stuk wil betogen dat goede smaak een publieke zaak is. Is het niet vreselijk elitair publiekelijk over goede smaak te praten, zeker nu nog maar weinigen hun handen wensen te branden aan het onderscheid tussen lage en hoge cultuur? Goede smaak is toch iets heel exclusiefs en eigenlijk alleen voor de uiterst individuele snob, voor de foodies of culi’s, en een scheldwoord?
‘De kunst is de fluistering van de geschiedenis, die boven het tumult van de tijd uit te horen is.’ In: Julian Barnes, Het tumult van de tijd, (2016)
Begin 2015 is een nieuw boek verschenen van de hand van Adriaan Bekman getiteld Bezieling, filosofie van het georganiseerde leven. Het centrale idee dat ontvouwd wordt in de 500 pagina’s van dit boek, wordt in de inleiding als volgt geformuleerd: ‘Ik zie de menselijke organisatie als de meest nadrukkelijke verschijning van de menselijke ziel’ (p. 25). In dit themagedeelte zijn drie bijdragen opgenomen waarin deze grondgedachte vanuit verschillende invalshoeken wordt belicht.
In mijn boek ‘Bezieling, filosofie van het georganiseerde leven’, waag ik een poging het vraagstuk van bezieling en zingeving in organisaties grondig te verkennen. Daarbij ontdek ik dat leiderschap, gemeenschap en zingeving essentiële dimensies zijn van bezieling en ontwikkelt zich de vraag hoe het leiderschap in organisaties zich heeft ontwikkeld gedurende enkele decennia in de georganiseerde gemeenschap die we geworden zijn en waarom ik in mijn werk als organisatieontwikkelaar steeds weer een gebrek aan bezieling en zingeving tegen kom.
Taal In Bezieling, filosofie van het georganiseerde leven bezigt Adriaan Bekman een eigen, opmerkelijke taal, waarmee hij het onderwerp van zijn boek zelf tot expressie brengt. In een van de hoofdstukken beschrijft hij hoe de ziel verschijnt in de wijze waarop mensen elkaar in hun verschillende rollen ontmoeten.
In zijn boek Muzische Professionalisering blaast Bart van Rosmalen nieuw leven in de muzen uit de Griekse mythologie met het ontwikkelen van ‘tegenkracht’ in professioneel handelen als doel.
Tegenkracht of glijmiddel? Vraag van Heleen Pott aan Bart van Rosmalen Geachte promovendus, Het eerste hoofdstuk van uw proefschrift gaat over Tegenkracht – dat is de titel en het is meteen ook de inzet van uw dissertatie: U wilt laten zien hoe de tegenkracht van professionals in allerlei organisaties bevorderd kan worden zegt u in hoofdstuk 1, namelijk door de muzische aspecten van hun handelen te versterken.
WAARDENWERK IN ORGANISATIES: De verdediging van Bart van RosmalenI- Niet lullen maar poetsen. Zeer gewaardeerde Heleen Pott, dank u voor uw vraag waarin u mij bevraagt op het centrale begrip tegenkracht. Om dat begrip en de context wat verder te positioneren citeer ik u met de volgende zinnen: ‘MacIntyre heeft met een, achteraf gezien, feilloos scherpe blik al in de jaren ’80 van de vorige eeuw het conflict voorspeld waar veel professionals momenteel middenin zitten: het conflict tussen enerzijds hun intrinsieke motivatie voor de praktijk van hun werk en anderzijds de externe criteria van rendement, output, status, zichtbaarheid, naamsbekendheid, efficiency, winstmaximalisatie, et cetera, opgelegd door de bureaucratische instituties waarbinnen ze werkzaam zijn.’